ارزش و پاداش نجات یک جوان شیعه از انحراف و شبهات&nbsp;فرازی از سخنرانی حجت الاسلام اسلامی فر

vlcsnap-2024-12-11-15h47m06s519.png

اهمیت نجات جوانان شیعه از شبهات

توسل در قرآنفرازی از سخنان حجت الاسلام محسن کافی

vlcsnap-2024-04-06-14h52m31s635.png

کلیپ | توسل در قرآن

برخی انتقاد می کنند که عادتاً بسيار بعيد است مهدى علیه السلام از زمان ولادت تا به حال كه مدت زيادى مى‏ گذرد، در پنهان به سر برد و هيچ كس از پيروان و خويشاوندانش جاى او را ندانسته و خبرى از او به دست نياورند؛ زيرا هر فردى كه از ترس دشمن يا به خاطر امر ديگرى خود را پنهان مى ‏كند پس از سال ها، مخفيگاه او كشف مى ‏شود، بلكه در همان مدتى كه پنهان است، بعضى از نزديكان و دوستان خصوصى او به ديدارش مى‏ رسند و از احوال او آگاه مى‏ گردند. اين انتقاد نادرست بوده و از چندين جهت مورد اشكال است: 1- عده ‏اى از دوستان و پيروان مورد اعتماد حسن بن على علیهما السلام، همواره حضرت مهدى علیه السلام را ملاقات نموده و احكام و مسايل چندى از او نقل كرده ‏اند و حقوق مالى اسلامى را از شيعيان گرفته و به وى تحويل مى‏ داده‏ اند از جمله‏ عثمان بن سعيد سمان عمرى، محمد بن عثمان، بنى سعيد، بنى مهزيار و جمعی دیگر كه همگى مورد اعتماد شيعه و غير شيعه بوده‏ اند. 2- مدت ها قبل از اينكه حضرت مهدى علیه السلام متولد شود، پيغمبر و همه امامان علیهم السلام قبل از او خبر داده بودند كه مهدى قبل از اينكه ظاهر شده و قيام كند، بايد دو غيبت را سپرى كند، در غيبت اول، دوستان خصوصي اش، اخبار و مكانش را به ديگران خواهند گفت، ولى در غيبت دوم، هيچ گونه اطلاعى از اخبارش نخواهند داشت و مكانش را تنها عده‏ اى از دوستان مؤمن كه همواره در خدمت او بوده و كارهايش را انجام مى ‏دهند، خواهند دانست. 3- به چه دليل مى‏ توان ادعا كرد هر فردى كه به خاطر امرى از امور دينى و غير آن از انظار مردم پنهان شود، بايد عده ‏اى از خويشان يا دوستان نزديكش، از مكان و احوالش آگاهى داشته باشند، افراد زيادى بوده ‏اند كه از انظار پنهان شده و هيچ خبرى از آنان در هنگام غيبتشان به دست نيامده است مانند این افراد: اول: تاريخ ‏نويسان نقل كرده‏ اند حضرت خضر عليه السّلام مدت ها قبل از موسى بن عمران عليه السّلام پنهان شده و تا اين زمان به زندگى خود ادامه مى ‏دهد و هیچ فردی نتوانسته محل سكونت وى را كشف كرده يا از كسانى كه با او دوستى و معاشرت دارند خبرى به دست آورد. بعضى تاريخ‏ نويسان مى ‏گويند: او گاهى از اوقات براى بعضى از افراد پارسا به طور ناشناس ظاهر مى ‏شود. پاره ‏اى از مردم نیز مى‏ گويند: بعضى از پارسايان او را ديده ولى نشناخته‏ اند و پس از اينكه از او جدا شده‏اند به ذهنشان رسيده كه آن شخص حضرت خضر بوده است. دوّم: قرآن قصه فرار حضرت موسى علیه السلام از وطنش و پنهان شدن وى از ترس رژيم فرعون را بيان مى ‏كند. در آن مدت طولانى، هيچ فردى از وضع شخصى و مكان پنهان‏ شدنش آگاهى پيدا نكرد، مگر زمانى كه به پيغمبرى مبعوث شد و براى دعوت قومش به مصر بازگشت. سوّم: قرآن می فرماید در زمانى كه يوسف علیه السلام پنهان بود و پدر و برادرانش هيچ گونه خبرى از او نداشتند، او پادشاه مصر بود و برادرانش چندين مرتبه با او ملاقات كرده و از او جنس مى ‏خريدند و با وى صحبت مى‏ كردند ولى نمى ‏دانستند كه او، همان يوسف گمگشته است. چهارم: حضرت يونس عليه السّلام نیز مدت ها از دید قومش پنهان بود، هيچ فردى جز خداوند از مكان او آگاه نبود. علاوه بر قرآن، تمام پيروان مذاهب اسلام و اديان آسمانى، اين قصه را در كتاب هاى تاريخ خود ذكر كرده‏اند. پنجم: اصحاب كهف نیز به مدت 309 سال در یک غار ماندند و مانند شخصى كه در خواب معمولى فرو رفته باشد، از اين پهلو به آن پهلو مى ‏غلتيدند. در اين مدت، هموطنان آنان هيچ گونه خبرى از آنان نداشتند. ششم: سرگذشت صاحب الاغ كه در قرآن [1] و ساير كتب آسمانى ذكر شده‏ و يهود و نصارا او را پيغمبر مى ‏دانند. او از شهرى گذشت و ديد كه آن شهر ويران شده، با خود گفت خداوند چگونه مردمى را كه مدت ها پیش مرده‏ اند و اثرى از آنان باقى نمانده، زنده مى ‏گرداند؟ خداوند براى اينكه ثابت كند چگونه آنان را زنده خواهد نمود، او را ميراند و پس از صد سال زنده كرد، در حالى كه خوراكي هاى همراه وى هيچ تغييرى نكرده بود و الاغ او نيز، در حال چريدن هیچ تغييرى در او به وجود نيامده بود. بدون ترديد اين قصه نيز با جريان عادى هيچ توافقى ندارد و به همين خاطر همه ماديين، طبيعيين و مدعيان فلسفه آن را انكار مى ‏كنند و حال اينكه ادعاى اماميه در باره غيبت حضرت مهدى علیه السلام، به عقل و عادت نزديكتر است تا قصه ‏هاى ياد شده. بگذریم از پادشاهان فارس، حكماى روم، هند و پادشاهانشان که مدت هاى زياد به خاطر مصالح مملكتى، از هموطنان خود پنهان شده و هيچ فردى از مكان و احوال آنان خبرى نداشت كه تمام آنها از متعارف و عادت خارج است، ما تنها به نقل قصه‏ هايى از قرآن اكتفا کردیم كه هيچ جاى شبهه و ترديد نباشد؛ چون كه عموم مسلمين آن را كلام خدا دانسته و تمام مذاهب و طوايف اسلامى بر درستى آن اتفاق كرده ‏اند.پی نوشت ها: [1] بقره، 259 منبع: ده انتقاد و پاسخ پيرامون غيبت امام مهدى(عج)، شیخ مفید، به ترجمه محمد باقر خالصی، جامعه مدرسين‏، قم، 1378ش‏، چاپ دوم، ‏ص 67 – 60. &nbsp;

پاسخ به شبهات

اهمیت نجات جوانان شیعه از شبهات

کلیپ | توسل در قرآن

شبهه - بی‌ خبری از مکان امام زمان